Hövzə Xəbər Agentliyinin verdiyi məlumata görə, İmam Hüseyni (ə) tanımaq yalnız bir tarixi hadisəni xatırlamaqla məhdudlaşmır. O həzrətin kəramətləri də pna olan mərifət və məhəbbətin bir hissəsidir. Buna görə də hər cümə axşamı “İmam Hüseynin (ə) kəramətlərindən bir damla” adlı, Əli Əkbər Mehdipurun qələmə aldığı kitabdan seçilmiş bir hissəni sizlərə təqdim edirik.
İmam Hüseyn (ə) – kainatın yaradılış sirrlərindən biri
Məşhur “Hədisi-Kəsa”nın bir hissəsində buyurulur ki, uca Allah mələklərə xitab edərək belə buyurdu:
“Mən ucaldılmış səmanı, sərilmiş yeri, parlaq günəşi, nur saçan ayı, dövr edən fələyi, axar dənizi və hərəkətdə olan gəmiləri yalnız bu kəsanın altında olan beş nəfərin məhəbbətinə görə yaratdım.”
Hədisi Qüdsinin bəyanında açıq şəkildə göstərir ki, Ali-Əba olan beş müqəddəs şəxs kainatın yaranmasının səbəbi və xilqətin sirridir.
Bu əsasla İmam Hüseyn (ə) də yaradılışın sirlərindən biri və aləmin varlıq səbəblərindən hesab olunur.
Ayətullah Mir Cahani “Əl-Cənnətul-Asimə” adlı qiymətli kitabında, Saleh ibn Əbdülvahhab ibn Ərəndəsin müəllifi olduğu “Kəşful-Ləali” kitabından Cabir ibn Abdullah Ənsaridən sənədli şəkildə nəql olunan bir hədisi qeyd edir. Hədisdə Peyğəmbəri-Əkrəm (səlləllahu əleyhi və alihi və səlləm) uca Allahdan belə nəql edir:
یا احمد لولاک لما خلقت الأفلاک، ولولا علی لما خلقتک ولولا فاطمه لما خلقتکما؛
“Ey Əhməd! Əgər sən olmasaydın, fələkləri yaratmazdım. Əgər Əli olmasaydı, səni yaratmazdım. Əgər Fatimə olmasaydı, ikinizi də yaratmazdım.”
İbn Ərəndəs hicri IX əsrin böyük alimlərindən və tanınmış şairlərindən biridir. Əllamə Əmini onun məşhur qəsidələrindən biri haqqında yazır:
“Məşhurlar arasında belə tanınır ki, bu şeirlər hansı məclisdə oxunubsa, mütləq həzrət İmam Zaman (ə.f) həmin məclisdə iştirak etmişdir.”
Bu şeirlərin tam mətni “Müntəxəbi-Türeyhi” kitabında qeyd olunmuşdur. Əllamə Mir Cahani “Kəşful-Ləali” kitabının əlyazma nüsxəsini müqəddəs Nəcəf şəhərində yerləşən Əllamə Şeyx Məhəmməd Səmavinin kitabxanasında müşahidə etmişdir.
1434-cü hicri-qəməri ilinin zilqədə ayının 24-ü, şənbə günü (30 sentyabr 2013-cü il) müqəddəs Məşhəd şəhərində mərhum Ayətullah Şirazinin (r) hüseyniyyəsində dəyərli dost, bacarıqlı tədqiqatçı Höccətül-İslam vəl-müslimin Seyid Əli Əsğər Əmini ilə görüşdüm və ondan Əllamə Əmini ilə görüşünün əhvalatını soruşdum.
O dedi:
“Əllamə Əmini (r) Pakistandan qayıtmışdı və “Əlizadə” mehmanxanasında – Bəste-Bala məntəqəsində qalırdı. Mən də onun görüşünə getdim.
Pakistan səfəri barədə söhbət düşəndə buyurdu:
“Qaraçi məntəqəsində Həfiziyan ağanı görməyə getdim, amma o yox idi.”
Mən dedim:
“Hazırda o, müqəddəs Məşhəddədir. Əgər icazə versəniz, onu sizin görüşünüzə gətirərəm”
Buyurdu:
“Onu görmək istəyirəm.”
Beləliklə, səhəri gün saat 9-a görüş təyin olundu. Mən məsələni mərhum Həfiziyana çatdırdım və səhər saat 9-da onunla birlikdə Əllamənin hüzuruna çatdıq.
Mərhum Həfiziyan (1332–1400 h.q.) 1913–1980-cı illərində özünün dəyərli “Lövhi-Məhfuz” kitabının bir nüsxəsini Əllaməyə təqdim etdi.
Sonra Əllamə Əmini buyurdu:
“Bir şəxs mənə müraciət edib dedi ki, siz “Əl-Ğədir” kitabında bəzi mühüm mətləbləri nəql etmisiniz, amma mənbəsini qeyd etməmisiniz.”
Mən araşdırdım və gördüm ki, doğrudur. Bəzi yerlərdə mənbəni yazmağı unutmuşdum. Buna görə İstanbul səfərinə çıxmağa və Süleymaniyyə kitabxanasında geniş araşdırma aparmağa ehtiyac duydum.
Kitabxanadan istifadə saatları çox məhdud idi və bu da hərtərəfli tədqiqat üçün kifayət etmirdi. İraq səfiri və bəzi nüfuzlu şəxslərlə danışdım ki, kitabxana rəhbərliyi mənə əlavə imkan versin, lakin mümkün olmadı.
Bir gecə Mövlamız Əmirəl-möminin Əliyə (ə) təvəssül etdim və dedim:
“Mövla can! Mən Sizin üçün çalışıram, Siz də mənə inayət buyurun.”
Səhər tezdən qapı döyüldü. Ev sahibi gəlib dedi:
“Bir nəfərin sizinlə işi var.”
Dedim: “Qoy gəlsin.”
İçəri daxil olub dedi:
“Mən Süleymaniyyə kitabxanasında məsul şəxs olaraq çalışıram və özüm də şiəyəm. Bütün varlığımla sizin xidmətinizdəyəm. Hansı kitabı istəyirsinizsə, adını deyin, mən filmaparatını kitabxanaya aparıb həmin kitabdan sizin üçün mikrofilm hazırlayaram. Amma bir şərtlə ki, heç kəs bu işdən xəbər tutmasın. Elə buna görə də başqasını göndərmədim, özüm gəldim.”
Beləliklə, ehtiyac duyduğum hər bir kitabı çəkib mənə gətirirdi.”
Sonra Əllamə Əmini buyurdu:
“Mən İstanbulda İmam Həsən və İmam Hüseyn (ə) haqqında çoxlu qeydlər toplamışam. Onlar iki böyük cild təşkil edir. Əgər çap olunsa, “Əl-Ğədir” nə qədər faydalı olmuşdusa, onlar da o qədər faydalı olacaq.”
Daha sonra Əllamə Əmini öz tapıntılarından bir qismini mərhum Həfiziyana izah etdi və buyurdu:
“Mən bu səfərdə “Ləvlak” hədisinin davamını tapdım və onun tam mətni belədir:
یا احمد لولاک لما خلقت الأفلاک؛
ولولا علی لما خلقتک؛
ولولا فاطمه لما خلقتکما؛
ولولا الحسنان لما خلقتکم؛
Ey Əhməd! Əgər sən olmasaydın, bu fələkləri yaratmazdım.
Əgər Əli olmasaydı, səni yaratmazdım.
Əgər Fatimə olmasaydı, siz iki nəfəri yaratmazdım.
Əgər Həsən və Hüseyn olmasaydılar, siz üç nəfəri yaratmazdım.”
Bu böyük hədis açıq şəkildə göstərir ki, İmam Hüseyn (ə) da kainatın yaradılış sirrlərindən biridir.
Rəyiniz