Hövzə Xəbər Agentliyinin verdiyi məlumata görə, Ayətullah Cavadi Amuli Amul şəhərinin Elmi hövzəsində yeni tədris ilinin başlanması münasibətilə yayımlanan videomüraciətində Elmi hövzələrin alimlərinin, ziyalılarının və tələbələrinin iştirakını yüksək qiymətləndirərək, elmin, insanın həqiqətinin və insanın elmə çatmaq yolunun düzgün dərk edilməsinin zəruriliyini vurğulayıblar.
O, «Elmin dəyəri məlumun dəyərinə, alimin dəyəri isə elmə görədir» deyərək, elmi yaradılış sisteminin əsas sütunlarından biri hesab edib və Qurani-Kərimin ayələrinə işarə edərək buyurub: Uca Allah özünü müəllim kimi təqdim edib və insanla bağlı ilk təlimi həyata keçirib: ﴿وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ کُلَّهَا﴾ «Adəmə bütün adları öyrətdi», sonra isə ﴿عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ یَعْلَمْ﴾ «İnsana bilmədiyini öyrətdi». Allah yaradılışı və varlıq sistemini elmlə başlayıb, elmlə davam etdirir və elmlə başa çatdırır.
Ayətullah Cavadi Amuli elm ilə mərhəmət arasında dərin əlaqənin olduğunu vurğulayaraq, «ər-Rəhman» surəsinin ayələrinə işarə edib və bildirib: ﴿الرَّحْمَٰنُ ٭ عَلَّمَ الْقُرْآنَ ٭ خَلَقَ الْإِنسَانَ ٭ عَلَّمَهُ الْبَیَانَ﴾ «Rəhman! Quranı öyrətdi. İnsanı yaratdı. Ona bəyan etməyi öyrətdi». Yəni ilahi təlim yolu mərhəmətdən başlayır, Quranın öyrədilməsi ilə davam edir, insan olmağa çatır və sonda bəyan etməyə gətirib çıxarır. Yəni «ər-Rəhman» – bir, «əl-ləmə əl-Quran» – iki, bundan sonra «xələqəl-insan» – üç, daha sonra isə «əlləməhul-bəyan» – dörddür.
O, açıq şəkildə bildirib: İnsanın dilindən və qələmindən çıxan söz yalnız o zaman «bəyan» hesab olunur ki, Quranın şagirdi və ilahi təlim almış bir insan tərəfindən söylənmiş olsun; yox, əgər insanın sözü və yazısı onun nəfsani istəklərindən, hava və həvəsindən qaynaqlanırsa, bu, bəyan deyil.
Ayətullah Cavadi Amuli vurğulayıb: Hövzədə və universitetdə müzakirə olunan dörd əsas istiqamətin birincisi tövhid, ikincisi Quranın öyrədilməsi, üçüncüsü insan olmaq, dördüncüsü isə danışmaq, təlim və tərbiyədir.
Ayətullah Cavadi Amuli çıxışının digər hissəsində Əmirəl-möminin İmam Əlinin (ə) elm və iman haqqında buyurduğu kəlamına işarə edərək, elm ilə iman arasında əlaqənin zəruriliyini vurğulayıb və buyurub: «بِالْإِیمَانِ یُعْمَرُ الْعِلْمُ» – «Elm iman vasitəsilə abadlaşır». Elm bəzən köhnəlir və aşınır. Elmi yenidən təmir edən, onu yaşadan və təsirli edən imanadır. Məhz iman elmi canlı, təravətli və səmərəli saxlayır.
O, köhnəlmiş elmin sivil cəmiyyət formalaşdırmayacağını bildirərək əlavə edib: Elə bir hövzə abad və inkişaf etmiş ola bilər və cəmiyyəti də abadlaşdıra bilər ki, onun elmi canlı olmaqla yanaşı, sağlam və abad olsun. Elmin abadlığı isə imanladır. Əgər bir insan öz yolunu tanıyır, həmin yolu gedir və başqasının yolunu bağlamırsa, bu elm «məmur»dur, yəni abaddır. Sağlam hövzə cəmiyyəti abadlaşdırır, abad universitet cəmiyyəti abadlaşdırır. Artıq müharibəyə ehtiyac qalmır, o iki şeytansifət supergücün təcavüzü də ortadan qalxır, nə kimsə azğın yola düşür, nə də kimsə başqasının yolunu bağlayır.
Ayətullah Cavadi Amuli yeni və sağlam elmə yiyələnməyin zəruriliyini vurğulayaraq qeyd edib: Köhnəlmiş və aşınmış elm nə hövzəni çiçəklənməyə çatdırar, nə də universiteti əzəmətli edər. Buna görə də elə bir elm öyrənmək lazımdır ki, köhnəlməsin və əgər onda köhnəlmə əlamətləri meydana çıxarsa, onu iman və saleh əməl vasitəsilə təmir etmək lazımdır.
O, Elmi hövzələrin və universitetlərin uğur qazanması üçün dua edərək ümidvar olduğunu bildirib ki, həm bizim Hövzəmiz «بالایمان یعمر العلم» – «elm iman vasitəsilə abadlaşır» prinsipinə əsaslanan bir hövzəyə, həm də universitetimiz «بالایمان یعمر العلم» – «elm iman vasitəsilə abadlaşır» prinsipinə əsaslanan bir universitetə çevrilsin.
Ayətullah Cavadi Amuli həmçinin İran xalqının izzət və başucalığı, İslam quruluşunun davamlılığı, alimlərin, tələbələrin və dinə və cəmiyyətə xidmət edən bütün insanların uğur qazanması üçün dua edib və ümidvar olduğunu bildirib ki, İslam cəmiyyəti Əmirəl-möminin İmam Əlinin (ə) qurduğu cəmiyyətə çevrilsin və bu quruluş özünün həqiqi və əsas sahibinə, yəni həzrət İmam Zamana (ə.f) təhvil verilsin.
Ayətullah Cavadi Amulinin müraciətinin tam videosunu və mətnini aşağıda izləyə bilərsiniz:
Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə
«Həmd aləmlərin Rəbbi olan Allaha məxsusdur. Allahın salamı bütün peyğəmbərlər, elçilər, hidayət edən və doğru yola yönəldilmiş imamlara, həmçinin həzrət Zəhraya (s.ə) olsun. Biz onlara bağlıyıq və onların düşmənlərindən Allaha sığınırıq».
Sizin – böyük şəxsiyyətlərin, alimlərin və ziyalıların gəlişinizi yüksək qiymətləndiririk! Qarşınızda duran ali məqsəd olan elmi mərkəzlərin açılışını təbrik və xoş arzularımızı çatdırırıq. Rəhman və rəhim olan Allahdan istəyirik ki, həm elmin həqiqətini hamımız üçün aydın etsin, həm insanlığın həqiqətini hamımız üçün izah etsin, həm də həqiqi insan üçün elmin meydana gəlməsi yolunu aydın və məlum etsin ki, cəmiyyət elmi və mədəni bir cəmiyyətə çevrilsin!
Elmin dəyəri bir tərəfdən məlumun – yəni elmin predmetinin dəyərinə bağlıdır, digər tərəfdən isə alimin dəyəri onun elminə görədir. Lakin bunların hamısı yolun üzərində olan mərhələlərdir, yolun sonu deyil.
Söhbət Qurani-Kərimdən düşəndə Allah özü özünü müəllim kimi təqdim edir və insanla bağlı ilk təlimi həyata keçirir:
«وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ کُلَّهَا»
«Adəmə bütün adları öyrətdi».
Daha sonra isə buyurur:
«عَلَّمَ الْإِنْسَانَ مَا لَمْ یَعْلَمْ»
«İnsana bilmədiyini öyrətdi».
Allah yaradılışı və varlıq sistemini elmlə başlayıb, elmlə davam etdirir və elmlə başa çatdırır. Bu üçbucağın tərəfləri elmdir. Lakin elmin həqiqətinin bir ruhu vardır. Həmin ruh da elmlə eyni mahiyyətdən olsa da, onun əməli xüsusiyyəti daha qabarıqdır.
Elmi hövzələr bir sıra elmi məsələləri öyrənirlər, universitetlər də eyni şəkildə. Uzaq keçmişdə hövzə və universitet bir yerdə tədris olunurdu. Şeyx Bəhai və onun kimilərin yetişdirildiyi alimlərin yolu həm universitet, həm də hövzə idi. Lakin hazırda elmlərin genişlənməsi nəticəsində hövzələr məkan baxımından universitetlərdən ayrılıblar, amma mənəviyyat baxımından birdirlər.
Uca Allah elm məsələsini gündəmə gətirərkən təlim məsələsindən əvvəl mərhəmət məsələsini qeyd edir. «Müəllimimiz var» deməzdən əvvəl «Rəhmanımız var» deyir. Hövzə elmini və ya universitet elmini ortaya qoymazdan əvvəl hövzədə mərhəmətdən, universitetdə mərhəmətdən söz açır. Çünki mərhəmət hər bir insanın həyat mənbəyi olan elmi canlı və abad saxlayır.
«الرَّحْمَٰنُ * عَلَّمَ الْقُرْآنَ * خَلَقَ الْإِنسَانَ * عَلَّمَهُ الْبَیَانَ»
«Rəhman! Quranı öyrətdi. İnsanı yaratdı. Ona bəyan etməyi öyrətdi».
Bu dörd tərəfi araşdırdığınız zaman məlum olur ki, aləm elm əsasında deyil, mərhəmət əsasında hərəkət edir. Elm mərhəmətin tərkib hissəsidir. Əgər mərhəmət olmasa, elm də yoxdur.
Bu ardıcıllıq «fə» və «fə» kimi ardıcıllıq bildirən hərflərlə ifadə edilməsə də, zikr olunan ardıcıllıq mövcuddur:
«الرَّحْمَٰنُ * عَلَّمَ الْقُرْآنَ»
Yəni ilk növbədə təlimin əsası lazımdır, müəllimin özü lazımdır, dərsin əsas kitabı lazımdır. Bu üç zəruri amili həmin başlanğıc hissə müəyyənləşdirir: müəllim «ər-Rəhman»dır, təlimin mərkəzi Qurandır və əgər «ər-Rəhman» Quranı öyrədirsə, onun bu təlimi mərhəmətlə müşayiət olunur. O, mərhəməti öyrədir, mərhəmətli olmağı öyrədir.
Hövzə və universitet tələbələri mərhəmətin şagirdlərinə çevrildikdə və Rəhman olan Allah mərhəməti öyrətdikdə, bundan sonra insan yaranır:
«الرَّحْمَٰنُ * عَلَّمَ الْقُرْآنَ * خَلَقَ الْإِنسَانَ»
Mərhəmətdən əvvəl, Quranın təlimindən əvvəl heç kəs insanlıq məqamına çata bilməz.
Dördüncü hissədə, yəni Rəhmandan, Qurandan və insandan sonra əgər kimsə nəsə yazır və ya deyirsə, buna «bəyan» deyilir. Beləliklə:
«الرَّحْمَنُ» – bir,
«عَلَّمَ الْقُرْآنَ» – iki,
bundan sonra «خَلَقَ الْإِنسَانَ» – üç,
daha sonra isə «عَلَّمَهُ الْبَیَانَ» – dörddür.
Hər kəsin dediyi söz bəyan deyil, hər kəsin yazdığı yazı da bəyan deyil.
O yazı və o söz bəyan hesab olunur ki, insandan qaynaqlanmış olsun. İnsan olan danışan isə Quranın şagirdi olan şəxsdir. Quranın şagirdi olmaq isə o zaman həqiqi şagirdlikdir ki, nəfsinin əksinə olaraq insan Allahdan öyrənmiş olsun, nə bu və ya digər şəxsin şöhrətindən, nə də bunlara bənzər şeylərdən deyil.
Rəhman və rəhim olan Allah bu nizamı bəşəriyyət cəmiyyəti üçün müəyyən etmişdir. Uca Allahın bir mətni vardır: «عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ» – «Adəmə adların hamısını öyrətdi» bir mətndir və digər ayələr bu mətni izah edir. «عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ» ayəsini izah edən ayələrdən biri məhz bu dördbucaqlıdır, yəni:
«الرَّحْمَنُ * عَلَّمَ الْقُرْآنَ * خَلَقَ الْإِنسَانَ * عَلَّمَهُ الْبَیَانَ»
Rəhman! Quranı öyrətdi. İnsanı yaratdı. Ona bəyan etməyi öyrətdi. (Rəhman surəsi 1-4 cü ayələr)
Əgər elm olmasa, mərhəmətdən söhbət gedə bilməz və əgər mərhəmət olmasa, faydalı elm mövcud olmaz. İlahi təlimdən və elmin yaranmasından sonra insan şəxsiyyətinə qovuşur. Əgər insan oldusa, əlinə qələm götürüb nəsə yazdıqda və ya dilini açıb nəsə söylədikdə, həmin şey bəyan olur; əks halda bəyan deyil.
Heyvana «bəhimə» deyilməsinin səbəbi budur ki, onun səsi bəyan deyil, mesaj daşımır, aydın deyil, mübhəmdir. Mübhəm danışan şəxsin bəyanı yoxdur. Çoxlu insanlar var ki, mübhəm danışırlar və bəyanları yoxdur.
Hövzədə və universitetdə, inşallah, müzakirə olunan dörd tərəf bunlardır: birincisi tövhid, ikincisi Quranın təlimi, üçüncüsü insan olmaq, dördüncüsü isə danışmaq, təlim və tərbiyədir.
Bəyan və yazının ağası, Əli ibn Əbu Talibdən (ə) soruşulmuşdur: «Siz İslamı, imanı, küfrü və nifaqı bizim üçün izah edin».
Həzrət İmam Əli (ə) buyurdu: «Siz – sual verənlər – bunu mənə bir məclisdə, xüsusi şəkildə soruşdunuz». Daha sonra həzrət elə bir gün təyin etdi ki, hamı bir yerə toplandı. Həmin gün həzrət iman, İslam və bunlara bənzər anlayışları izah etdi. İslam nədir, iman nədir, elm nədir və bütün bunların faydalarını bəyan etdi.
Buyurdu: Elm canlı bir həqiqətdir, mövcuddur, diridir. Lakin bəzən xəstələnir, bəzən zamanın keçməsi onu qocaldır, bəzən isə viran olur. Siz elmi canlı saxlamalısınız – bir; elmi inkişaf etdirməlisiniz – iki; elmi abad, canlı və fəal saxlamalısınız – üç.
Dağılmış elmi düzəldən amil imandır:
«بِالْإِیمَانِ یُعْمَرُ الْعِلْمُ»
– «Elm iman vasitəsilə abadlaşır».
Elm bəzən köhnəlir və aşınır və onu təmir etmək lazımdır. Köhnəlmiş bu elmi təmir edən şey imandır. İman elmi canlı saxlayır – bir; elmi təravətli saxlayır – iki; elmi təsirli və səmərəli saxlayır – üç və bu qəbildən olan digər xüsusiyyətlər.
Buyurdu:
«بِالْإِیمَانِ یُعْمَرُ الْعِلْمُ»
– «Elm iman vasitəsilə abadlaşır».
Köhnəlmiş elm sivil cəmiyyət meydana gətirmir, əksinə, köhnəlmiş bir cəmiyyət ortaya çıxarır; köhnəlmiş hövzə, köhnəlmiş universitet təqdim edir.
Elə bir hövzə abad və abadlaşdırıcı, elə bir universitet də abad və abadlaşdırıcı ola bilər ki, universitetdəki bilik və hövzədəki elm canlı olmaqdan əlavə, sağlam və abad olsun. Elmin abadlığı isə imanladır.
Əgər bir insan öz yolunu tanıyır, öz yolunu gedir və başqasının yolunu bağlamırsa, bu elm «məmur»dur, yəni abaddır.
Sağlam hövzə cəmiyyəti abadlaşdırır, abad universitet cəmiyyəti abadlaşdırır. Artıq müharibə yoxdur, o iki şeytansifət supergücün təcavüzü də yoxdur. Nə kimsə azğın yola gedir, nə də kimsə başqasının yolunu bağlayır.
Dünyada gördüyünüz qan tökülmələrinin səbəbi budur ki, həmin elm ölmüşdür. Bu, ölüm ayağında olan və son nəfəsində təpik atan bir elmdir.
Həzrət İmam Əli (ə) buyurdu: Hamınız bir yerə toplaşın ki, hamınıza deyim: Elm yenilənməyə ehtiyac duyur və elmin yenilənməsi iman vasitəsilədir: «بِالْإِیمَانِ یُعْمَرُ الْعِلْمُ».
Abadlaşdırılmış və yenilənmiş elm hövzəni abad saxlayır, universiteti abad saxlayır və artıq müharibə olmur.
Həm Qurani-Kərimin geniş bir hissəsində, həm də Əhli-beytin (ə) rəvayətlərində elmin həqiqətindən və cəmiyyəti elmə dəvət etməkdən bəhs edilmişdir. Lakin insan üçün faydalı olan elm – insanın özünü tanıması, dünyanı tanıması, insanla dünya arasındakı əlaqəni tanıması və əbədiyyəti tanımasıdır.
İnsan elə bir elm əldə etməlidir ki, onun mövzusu və predikatı keçici olmasın, tarixlə məhdudlaşmasın və tarixə bağlı olmasın.
Tarixi olan elm, biliyi tarixlə məhdudlaşan alim dünyagörüşünə malik deyil. Bu dünyanın tarixi yoxdur.
«هُوَ الْأَوَّلُ» – «O, əvvəldir» – həmin Allahdır.
«هُوَ الْآخِرُ» – «O, sondur» – həmin Allahdır.
Köhnəlməyən, qocalmayan, qüvvədən düşməyən, istifadə müddəti olmayan şey elmdir.
İstifadə müddəti olan və onun istifadə müddəti keçən, elə bir dövrə düşən ki, artıq ondan heç bir fayda əldə edilmir, bu, elm deyil, elmə bənzəyən cəhalətdir.
Əlbəttə. Bu hissəni də əvvəlki hissələrin davamı kimi tam, ixtisarsız və heç bir cümləni çıxarmadan Azərbaycan dilinə çevirirəm. Burada əvvəlki istəyinizə uyğun olaraq “təmir” sözünü mümkün qədər “yeniləmək/bərpa etmək” məzmununda daha təbii ifadələrlə vermişəm.
Beləliklə, ilk müəllim Allahdır və ilk şagirdlər də mələklərdir. Bir tərəfdən «الرَّحْمَنُ * عَلَّمَ الْقُرْآنَ», digər tərəfdən isə «عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ». O, müəllimdir və ilahi adları tanıtdı. Əgər əvvəlki mərhələlər təmin olunarsa, yəni insan Quranın şagirdi olarsa, Quranı tanıyarsa – Quran da dünya, bərzəx və axirətə dair maarifləri bəyan edir – o zaman həmin şəxs insan olur. İnsan olduqda isə onun dilindən, qələmindən, bəyanından və yazısından çıxan hər şey «bəyan»a çevrilir.
«الرَّحْمَنُ» – bir,
«عَلَّمَ الْقُرْآنَ» – iki,
«خَلَقَ الْإِنسَانَ» – üç,
«عَلَّمَهُ الْبَيَانَ» – dörd.
Beləliklə, istər Hövzədə, istərsə də universitetdə sizin – alimlərin və ziyalıların gəlişini yüksək qiymətləndirmək lazımdır. Lakin elə bir elm öyrənək ki, köhnəlməsin – bir; əgər bir vaxt onda köhnəlmə əlamətləri meydana çıxarsa, iman vasitəsilə yenilənsin – iki. Çünki:
«بِالْإِیمَانِ یُعْمَرُ الْعِلْمُ»
– «Elm iman vasitəsilə abadlaşır».
Elm bəzən təkrar vasitəsilə canlı qalır, bəzən isə yenilənmə və bərpa vasitəsilə canlı qalır. Yenilənmə elmi canlı edir, yəni elm abadlaşır. Elm saleh əməllə abadlaşır.
Hərçənd elm yolgöstəricidir və bildirir ki, filan iş pisdir, filan iş yaxşıdır, filan işi görmək lazımdır, filan işi tərk etmək lazımdır; lakin bu elmə əməl edilərsə, həmin saleh əməl elmi yeniləyir və bərpa edir. O zaman həmin elm təzələnir. Yenilənmiş elm həm Hövzəni, həm universiteti, həm cəmiyyəti, həm də cəmiyyətləri abadlaşdırır.
Bu böyük şəxsiyyətlər və əziz insanlar ki, gecələr dinin qonaqlarıdırlar, Uca Allah Qurani-Kərimdə buyurur:
«هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ»
– «Odur ki, səni öz yardımı və möminlərlə qüvvətləndirdi».
Allah buyurur ki, bəzən mələk vasitəsilə, bəzən qeyb aləmindən, bəzən də xalqın iştirakı və dəstəyi vasitəsilə dini idarə edir.
Hazırda bu əzizlər, bu böyük şəxsiyyətlər, bu bacılar, bu qızlar, bu analar, bu qardaşlar, bu övladlar, bu oğullar ilahi qüvvələrdir və Allahın izni ilə meydana çıxıblar ki, yad qüvvələr fürsət tapmasın, tamah salmasın, İslam birliyini, ərazi bütövlüyünü, bizim əziz və mehriban ölkəmizi əlimizdən almasın və təcavüz etməsin. Bunlar ilahi qüvvələrdir, ilahi bərəkətlərdir.
Ümid edirik ki, uca və müqəddəs Allah şəhidlərin, şəhid Ayətullah Xameneinin (r) və digər əzizlərin pak qanlarının bərəkəti ilə dəyər və hörmət qazanan bu quruluşu daha da əziz və möhkəm saxlasın, onu davamlı etsin və İran İslam Respublikasının böyük xalqının hər bir üzvünə və böyüklərinə səadət, ucalıq, əzəmət və şöhrət bəxş etsin.
Həmçinin bu məclisləri təşkil edən hər bir əziz insanı (bunlar bu məclisləri təşkil edənlərdir, dini əhya edənlərdir, məktəbi əhya edənlərdir, məramı əhya edənlərdir) Allah öz xüsusi lütfünə, izzətinə, əzəmətinə və ehtiramına layiq etsin! Keçmişdə dünyasını dəyişənləri və şəhidlərimizi İslamın ilk dövrünün şəhidlərinə qovuşdursun və bu işlərin rəhbərliyini öz üzərinə götürən böyük şəxsiyyətləri və əziz insanları da öz xüsusi lütfünə şamil etsin!
Ümid edirik ki, həm bizim hövzəmiz «بِالْإِیمَانِ یُعْمَرُ الْعِلْمُ» – «Elm iman vasitəsilə abadlaşır» prinsipinə əsaslanan bir hövzəyə, həm də universitetimiz «بِالْإِیمَانِ یُعْمَرُ الْعِلْمُ» – «Elm iman vasitəsilə abadlaşır» prinsipinə əsaslanan bir universitetə çevrilsin!
Biz yeni elm istəyirik, köhnə elm yox; sağlam elm istəyirik, cırılmış elm yox. Cırılmış, köhnəlmiş və aşınmış elm nə hövzəni çiçəklənməyə çatdırır, nə də universiteti əzəmətli edir.
Bu, Əmirəl-möminin İmam Əlinin (ə) uca kəlamıdır ki, buyurub:
«بِالْإِیمَانِ یُعْمَرُ الْعِلْمُ»
– «Elm iman vasitəsilə abadlaşır».
O, bu sözü bir məclisdə söylədi və buyurdu: «Sabah ümumi məclisdə iştirak etmək üçün gəl ki, mən İslamı, elmi və imanı izah edim». Həmin gün açıq şəkildə buyurdu: Elm çox yaxşı bir şeydir, lakin elm yenilənməlidir və əgər yenilənməsə, köhnəlir. Elmi yeniləyən şey imandır.
Ümid edirik ki, rəhman və rəhim olan Allah hamımızı qeyd olunan məsələləri həyata keçirməkdə müvəffəq etsin və cəmiyyətimizi Əmirəl-möminin İmam Əlinin (ə) qurduğu cəmiyyətə çevirsin ki, bu quruluşu onun həqiqi və əsas sahibi olan İmam Zamana (ə.f) (canımız fəda olsun) təqdim edək. Elə bir şəxsə ki, ona hər bir halda bütün Allahın salamı olsun.
Həzrət İmam Zamanın (ə.f) haqqında belə deyirik:
«السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقْعُدُ، السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقُومُ، السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقْرَأُ وَتُبَيِّنُ»
«Oturduğun zaman Allahın salamı sənə olsun! Ayağa qalxdığın zaman Allahın salamı sənə olsun! Oxuduğun və bəyan etdiyin zaman Allahın salamı sənə olsun!»
Yəni oturduğun zaman sənə salam olsun, ayağa qalxdığın zaman Allahın salamı sənə olsun. Bu necə bir varlıqdır ki, biz onun qiyamına və oturuşuna salam göndəririk?!
«السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقْعُدُ، السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقُومُ، السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقْرَأُ وَتُبَيِّنُ»
– «Oturduğun zaman Allahın salamı sənə olsun, ayağa qalxdığın zaman Allahın salamı sənə olsun!»
Allahın salamı ona və onların hamısına olsun.
Ümid edirik ki, uca və müqəddəs Allah bu quruluşu, bu cəmiyyəti, bu anaları, bu bacıları, bu qızları, bizim övladlarımızı, məsul şəxslərimizi və quruluşumuza xidmət edənləri həzrət İmam Zamanın (ə.f) xüsusi diqqət və lütfünə şamil etsin, bu quruluşu onun həqiqi və əsas sahibinin zühuruna qədər hər cür zərərdən qorusun və yad qüvvələrin təhlükəsini özlərinə qaytarsın.
«غَفَرَ اللهُ لَنَا وَلَكُمْ وَالسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ»
«Allah bizi və sizi bağışlasın. Allahın salamı, rəhməti və bərəkəti üzərinizə olsun».
İstinadlar:
[1] Bəqərə surəsi, 31-ci ayə.
[2] Ələq surəsi, 5-ci ayə.
[3] Ər-Rəhman surəsi, 1–4-cü ayələr.
[4] Nəhcül-Bəlağə, 156-cı xütbə; “Tam Nəhcül-Bəlağə” (bir cildlik), səh. 178–179.
[5] Hədid surəsi, 3-cü ayə.
[6] əl-Kafi, cild 1, səh. 115.
[7] Ənfal surəsi, 62-ci ayə.
[8] əl-İhticac, cild 2, səh. 493.
Rəyiniz